Met het schaamrood op de kaken

De afgelopen tijd krijg ik brieven zonder postzegel of boze e-mails. Wat is er gaande? Er is een soort van machtsstrijd op ons park. Aan de ene kant een tamelijk agressieve manier van aanvallen op slechte beleidsvoering en aan de andere kant het om zich heen slaande bestuur alsof het een klein kind is dat zijn zin niet krijgt en dus maar begint te schreeuwen. Beiden keur ik niet goed, maar heb wel mijn mening. Ik geef die dan ook kosteloos door en u mag er mee doen wat u wilt. Daar is tenslotte een column voor. Laat ik eerst maar eens zeggen dat ik met verbazing anderhalf jaar geleden naar een vergadering ben geweest van de VvE. Ik woonde amper op de Golfresidentie en wilde mijn gezicht laten zien. Wat een teleurstelling. De eerste beste vergadering van een speeltuinvereniging was er niets bij. Slecht voorbereide bestuursleden en mensen in de zaal die werkelijk elk wissewasje aangrepen om de boel te laten escaleren. Er kwam een nieuwe voorzitter en dan zou het allemaal wel goed komen, zo wist men mij te melden. Maar ja, voorzitter zijn van de Hattemse is toch wel iets anders dan van een ‘bedrijf’ als de Golfresidentie. Dat bleek toen ik ergens in februari 2020 een golf-dag ging vastleggen voor ongeveer 50 journalisten van de NVGJ die dus hun eigen vereniging hebben en wekelijks her en der door het land spelen. Datum geregeld, baan geregeld en restaurant geregeld voor een mooie dag in oktober. Een week of 3 voor de bewuste dag nog even de laatste details rondmaken met de uitbater, die het toch al moeilijk had vanwege de pandemie, en klaar is Kees. Nou dat dacht je. Nee, zo zei de uitbater, ik heb voor deze avond een andere commercieel aantrekkelijke partij die de boel heeft afgehuurd. Ik kon mijn oren niet geloven. Deze, in mijn ogen toch al incompetent gebleken, uitbater had dus even geregeld dat de golfdag niet door kon gaan. Uiteraard heb ik meteen contact opgenomen via de mail met de voorzitter van de VvE en in een lange e-mail uitgelegd dat het toch wel heel belangrijk is dat deze dag doorgaat en dat het toch niet van een incompetente uitbater mag afhangen dat er zo makkelijk afspraken geschonden konden worden. Er speelde ook dat we, als Golfresidentie, graag naar buiten wilden treden en dat dit de uitgelezen mogelijkheid was om dat te doen. Golfers Magazine, waar ik ook in mag schrijven, had al een grote reportage over de GRD en OGD toegezegd. Het antwoord liet nogal op zich wachten en wel dermate lang dat we de dag moesten afblazen. Ik met het schaamrood op de kaken. Uiteindelijk kreeg ik een heel onvriendelijk mailtje van de voorzitter waarin ik als ‘dedain’ werd benoemd, etc. etc. Maar de clou van het verhaal is dat de partij die op die bewuste avond het restaurant heeft afgehuurd nota bene de VvE was. Iets dat mij later ter ore kwam. Moraal van het verhaal: Wat mij betreft hoort er aan het hoofd aan een miljoenenbedrijf een professionele oftewel betaalde bestuurder te staan met ervaring. Iemand die dus alleen maar professioneel bezig is met de GRD en niet steeds roept dat het bij zijn andere bedrijf toch heel anders is. Niet alleen boze e-mails sturen als je wordt aangevallen. Communicatie, zowel extern als intern, is essentieel. Er zijn enkele journalisten op de GRD die daar vast wel bij willen helpen. En dus veel meer gebruik maken van de mensen op je park. Er zijn op alle gebieden zeer capabele mensen aanwezig. Tenslotte nog de vraag of de VvE het geld heeft teruggekregen van de horecamakelaar die een totaal ongeschikte kandidaat heeft aangeleverd. Want dat ze broddelwerk hebben verricht mag duidelijk zijn. Hopelijk kleeft het pluche niet al te erg en gaat het bestuur in gesprek met de bewoners en dat zeg ik zonder dedain te zijn.

Andy Houtkamp